Este fin de semana era a XX Concentración de Embarcacións Tradicionais en Combarro, aonde tinhamos tenzón de acudir, como todos os anos. Programamos as dúas travesías, o sábado de ida e o domingo de volta, nesa rota que adoramos de sair polo Pombeiro, recorrer A Lanzada, pasar Punta Faxilda e Cabicastro para enxergar a illa de Tambo ao fondo e Combarro por tras...
Ai, pero aí nos apareceron os monstros Meteoghaliza e Ghuendighurú a advertir:
- Non saiades que non voltades! non saiades que non voltades!
E non, non saimos. É certo que para o sábado a predición non era tan brutal, mais o domingo... o domingo todas sabedes como foi. Así que o venres, a Dirección Oficial de Perigos Inminentes Marítimos (DOPIM) decidiu suspender a actividade prevista.
OOOOOOOOOUUUUUUUHHHHH!
Pero sempre hai un plan B: día reservado, comida preparada... non podía quedar así, así que as máis valentes xuntáronse no Bao para facer unha PACHANGA contra, nunca mellor dito, vento e marea. Así foi organizada a
I REGATA DO ESVARÓN
Como en todas as pachangas, foron sorteadas tanto as tripulacións como as dornas. A norma: ninguén pode ir coa parella de sempre (se a ten) nen na súa dorna (se a ten).
 |
| Patróns, dornas e podréns: cadaquén que decida que columna é cal. |
Para evitar a competitividade? Uniforme común!
 |
| Non, non é a linda gatita o equipo de Piolín, é a equipación oficial para a chuvia. |
O recorrido: saída de terra, armar vela, e triángulo entre a boia branca contra o terrón, a primeira batea do polígano e o Rei do Mar.
A cousa comezou ben: meteoghalizas a nós!!!
 |
| -Se nos animamos, aínda damos chegado a Combarro! |
Ai, pero os monstros metereolóxicos levavan razón, e a tronada chegou... Caghonoghuendighurú! Todas a arrisar ou retirarse...
 |
| Todas? Non! A Caramecha chegou primeira (das descualificadas)! |
 |
| E non se vían máis que unha outra dorna, do moito que chovía... |
|
 |
| E un pouco máis tarde, algunha outra... |
 |
| E outras... |
|
 |
| - Estades vivas? -Siii, iso que esta dorna é unha chambonada! - Esa? Pois non fostes nesta!! |
Porque si, a grande conversa, ben, e discusión, consistiu en que dorna era peor para navegar: pois nesta, esvárase, pois nesta nace auga, pois anda que esta, que ten o pau de plastilina...
 |
| - E a escota!! Mira, ten unha escota de doce quilómetros... |
 |
| E van chegando todas... Todas? |
 |
| Para marinheiras, nós!! |
 |
| Aaaah, os que faltaban!! Menos mal que a Nela está pendente! |
 |
| Recollemos e confirmamos: a escota é quilométrica, Suso! |
As dornas chegaron, enchoupadas, esvaradas, remolcada algunha, mais chegaron. porque o importante vinha despois:
 |
| A comida!!! |
 |
| Admitimos, as pachangas son só unha escusa para poder comer... |
E, tachán tachán!! patrocianada por BRAULIO GARCÍA SL, a grande industria pesqueira (de trofeos) da Arousa,
A ENTREGA DE PREMIOS!!
 |
| O Premio á Lesión Máis Grande: Lino! |
Nooon, non é que nos dera unha lesión de como hai que arrisar cando o vento crece, hehehe, é que foi o lesionado máis importante da regata, con visita ao Salnés incluída, e dedo rompido.
 |
| O Premio aos Podréns Máis Podréns: Manolo e Xusto! |
[ben, e premio à orghanisadora máis orghullosa, hehehe, sae ben afouta na afoto]. Podréns² =
os máis listos. Secuencia dos feitos:
- Ai, engharghallamos!
- Buuff, Que lío, non?
- E chove moito. Imos pró bar?
- Imos!
Non foi, ló, a decisión máis intelixente?
 |
| O Premio á Tigresa do Norte: Loli! |
Loli parecía tranquila. Parecía. Foi navegar con Lino e voltar feita unha fera. Descualificada por non arrisar, tivemos que escoitar os seus aterradores grunhidos durante todo o xantar: GRRRRRRR, ganhamos nós! GRRRRRRR, ganhamos nós!!
 |
| O Premio á máis Canheira: Puri! |
Puri nunca ousara levar a canha durante un temporal de chuvia e vento. Até que probou. e gostou tanto que despois non deixaba facer nada a Salvatore, pobre.
 |
| O Premio ao máis Grande Ramadán: Débora! | |
a) Veu à pachanga sen comer b) estivo con nós durante o xantar sen comer c) colleu o premio sen escoller nin mirar. Unha das tres opcións é incorrecta.
 |
| O Premio á Supervivencia: Barel! |
O único que sobvreviviu a tres caídas, a da dorna e a das caixas que convertiu en asento I+D.
 |
| O Premio ao Príncipe Destronado: Salva! |
- Sempre tenho que orghanisar eu todo, sempre tenho que orghanisar eu todo!, pois hala, xa arghallamos nós a I Regata do Esvarón e non pasou nada!!
 |
| O Premio á Dorna máis Escorreghadoira: Suso! |
Ai, a Soinha non é tan firme como parecía...
- Pois anda que a Nova Ánxela!
- Vaaale, pero queixámonos nós primeiro!
 |
| E a que faltaba: o Premio Bla bla bla bla: Bea! |
Non sabemos por que lle deron ese premio, a verdade.
Iso si, os monstros meteoghaliza e ghuendighurú aínda tiveron algo que dicir...
 |
| E abriron o ceo pola tarde, porque xa non había pachanga... |
E o nome da regata, preguntaredes?
 |
Pois porque en paralelo houbo concurso A ver que a ten máis grande (a lesión)!!
E atentas, que se isto vos pareceu pouco, o sábado temos II Volta Podrén. Se os monstros meteoghaliza e ghuendighurú deixan...
|
